( آيهء 14 ) فَذُوقُواْ بِمَا نَسِيتُمْ لِقَآءَ يَوْمِكُمْ هذَآ إِنَّا نَسِينكُمْ وَ ذُوقُواْ عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ تفسير : به آنها گوييم : پس بچشيد عذاب جهنّم را به سبب آن كه ديدار امروزتان را فراموش كرديد و به آن ايمان نياورديد ! چشيدن عذاب نتيجهء فعل شماست . بعد از آن بر طريق مقابله فرمايد : إِنَّا نَسِينكُمْ : ما نيز شما را از رحمت خويش فراموش كرديم . مراد آن است كه با شما معاملهء ناسيان نموديم . شايد اين كنايه از طول عذاب و دوام آن باشد ، چنان كه كسى كه درزندان مخلَّد باشد در حق او گويند : فلان شخص از جملهء فراموش شدگان است . بعد از آن فرمايد : وَ ذُوقُواْ عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ : و بچشيد عذاب جاودانى را به كيفر آنچه به جا مىآورديد از معاصى و مخالفت با خدا و تكذيب پيامبران . تنبيه : حضرت امير المؤمنين عليه السلام فرمايد : بترسيد آتشى را كه قعرش بعيد ، و حرارتش شديد است . . . و عذابش سست نگردد ، و ساكنش را مرگ نباشد ؛ خانه‌اى است كه در آن رحمت نباشد و دعاى اهلش شنيده نشود . « 1 » [ شش ويژگى مؤمنان ] ( آيهء 15 ) إِنَّمَا يُؤْمِنُ بَايتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكّرُواْ بِهَا خَرُّواْ سُجَّدًا وَ سَبَّحُواْ بِحَمْدِ رَبّهِمْ وَ هُمْ لَايَسْتَكْبِرُونَ تفسير : جز اين نيست كه كسانى به آيات و نشانه‌هاى ما يا آيات كلام ما ( قرآن ) و كلام پيامبر ما ايمان مىآورند كه چون به آن آيات پند داده شوند و ايشان را به آن تذكّر دهند ، از ترس

--> ( 1 ) . به نهج البلاغه فيض الاسلام ، نامهء 27 ، ص 887 رجوع شود .